10 xaneiro 2019

"Camiños" de Pauliña

"Camiños" de Pauliña.
Unha canción contra a violencia de xénero.


 

Pauliña ft. Valtònyc - "Eu vin o mar chorar"

Daquela o mar tiña un sabor amargo, daquela mesturábanse entre bágoas os exilios e as soidades. Daquela foron as guerras, o traballo, a fame ou a propia vontade. Daquela non cesaban os disparos, e os berros estaban a orde do día. Algúns, algunhas subían sen pasaxe, pensando no futuro e sen abrigo. Daquela, dicían “xa virán tempos mellores”, daquela aínda se pasaba fame. O peor de todo é que vou a violar a realidade e afirmar que, daquela non quedou tan pasado, que a néboa que formaron foi tan só pra vestirnos de entroido e facernos crer que dende aquela, a democracia aínda non ten liberdade, e que se aínda fose democracia, existiría a expresión. E agora, excusamos dicíndonos: “eses foron outros tempos”. 

“É unha contraposición entre os exilios do 36 e o acontecido no último ano”. Así presenta Pauliña a súa nova canción Eu vin o mar chorar, videclip incluído, en que colabora o rapeiro mallorquín Valtònyc, exiliado en Bélxica.

 Fonte para seguir lendo: https://www.sermosgaliza.gal/articulo/cultura/eu-vin-mar-chorar-videoclip-paulina-valtonyc/20181220174832074804.html

"Non é ficción" de Pauliña

Paula Chaves, 'Pauliña', a cambadesa asentada en Ourense, cóntanos como está levando a presentación de 'Dexeneración', un traballo que fala moito da súa persoa e que está cheo de ilusión. A banda que a acompaña está conformada por Lolo, Iago, Julián, Paco e Santi. .
 Este video recolle a canción " Non é ficción"

 - Canción gravada durante unha etapa que non é sinxela para todos. Na que o ánimo tense que buscar baixo as pedras e xa non existe a inocencia. Agardo que vos guste.

Paula Chaves, máis coñecida como Pauliña no panorama musical é unhas das voces femininas con máis carácter e personalidade hoxe en día. Pauliña comezou na súa terra natal, Cambados. Encantáballe compoñer, escribir o que sentía e aínda así cos poucos acordes que sabía amarrou a guitarra ao lombo e lanzouse a percorrer locais do seu entorno da bisbarra para expresar ca música o que acontecía na súa vida, provocando ao público sentirse identificado con moitas destas letras.
Moi nova, trocou por impulso esa terriña das Rías Baixas por outra costa diferente, a de Inglaterra concretamente Eastbourne. Alí, como non podía ser doutro xeito a música acompañouna, tamén a tristura, a morriña de abandoar Galiza, a capacidade de buscarse a vida e a nova paisaxe mesturaron nela unha morea de emocións.Cando considerou que a súa experiencia vital en Inglaterra rematara, fixo de novo as maletas e voltou pra Galiza.
 
Ten colaborado nos escenarios con Vituco Neira (Ruxe-Ruxe), Fosi (DeLombaos), ou Zënzar, ou NAO entre outros.
Entrevista no Diario Cultural da Radio Galega:

"Silencio" de Dios Ke Te Crew

DIOS KE TE CREW : SILENCIØ
É un adianto do seu vindeiro disco, que será publicado a vindeira primavera.
Este primeiro single é un alegato contra a “Lei Mordaza” e a favor da liberdade de expresión no que se fala da “nova Santa Inquisición”.

podes enterarte de máis en: http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/82040-sokram-dios-ke-crew-hai-autocensura-imponemos-polo-medo-represion



17 decembro 2018

Guía de como saber se un xoguete é para un neno ou unha nena

Recupero imaxe do ano pasado, por se alguén se lía con tanto consumismo do Nadal



VANESSA GLEMSEL: " A metáfora perfecta"

Vanessa Glemsel, artista!!


Fonte: https://glemsels.wordpress.com/

A historia do noso é unha receita de cociña: croquetas caseiras de polo.
Non ligamos coma a manteiga e a fariña diluídas no leite ata que non houbo lume.
Despois, moito despois, de todas as rutineiras e prescritas voltas de culler obtivemos unha fina bechamel sen bolborotos e engadimos aquel polo reseso adubado cunha pouca cebola e unha presiña de pementa negra para darlle chispa. Amasei, amaseite con esa minuciosidade amorosa que lle poño a todos os pratos. Ti batías os ovos cun aquel de home posmoderno case contemporáneo. Afundímonos no pan relado para acabar queimados en dous dedos de aceite a ferver.
Eu seguín amasando con mans expertas os cilindros delicados, mornos, suaves que ti, sentado á mesa, devoraches cada sábado durante anos. Odiabas os sucedáneos e eu aprendín con esforzo a precisión dos aloumiños que a fariña e a manteiga precisaban para se converter nos pequenos artefactos da túa felicidade cotiá.
Alporizácheste a tarde en que por primeira vez a masa apegañouse no fondo da tixola. Fiquei chorando horas, mesmo despois de fregar aquel queimado de cheiro acre e eliminar así a mancha do meu delito.
Todo mudou tras a miña pequena transgresión culinaria.
Nunca máis quixeches croquetas para cea e eu toleaba entre as tarteiras para sorprenderte con menús diferentes cada noite, pero ningún guiso nos fixo xamais tan felices como aquel feixe de pasta modelado.
Un domingo fatídico, casual, atopei unha bolsa de croquetas de polo precociñadas nun andel do frigorífico.

Compoñente de "Dúas gamberras e un micro" : A volta a torniqueta dos recitais poéticos ou cando a literatura sae do libros e asalta a berros os bares .
https://www.facebook.com/duasgamberraseunmicro/
Compoñente de Grupo FDúas poetas, dúas bailarinas e un universo común. Proxecto escénico que mestura danza, voz, música e poesía.

NURIA VIL: "Deséxovos fillas poetas"

Hai quen lle chama ás poetas desta xeración as Neoneotrobadoras eu escollo tomarlle as súas palabras e hoxe comezamos con Nuria Vil: Penélope deixou o nobelo pra saír a navegar



Poeta, filóloga e defensora da palabra falada. Formo parte de varios proxectos que mesturan poesía oral, imaxe, música experimental e danza. “Dúas gamberras e un micro”, “Sésega, “Grupo F”, “Asociación 85C” e “Fluorenscencia programada”.

14 decembro 2018

Oseu derradeiro paso - A serea- Iria Collazo

Vídeo poema
Música : Roberto Oliveira
Voz : Iria Collazo
Realización e animación : Luz Beloso



O seu derradeiro paso-A serea-IRIA COLLAZO from Luz Beloso on Vimeo.

Para saber máis de Iria Collazo:
https://gl.wikipedia.org/wiki/Iria_Collazo

Polos títulos das obras atoparedes máis información e polas súas historias de animación de "A muller lamprea"...
Para saber máis de Luz Beloso:
https://gl.wikipedia.org/wiki/Luz_Beloso ou https://dibujosbeloso.blogspot.com/

Para saber máis de Roberto Oliveira:
http://www.robertoliveira.es/

13 decembro 2018

"Mártires" de Xoana

O 7 de decembro de 2018 , Xoana presentou no "Centro recreativo e Cultural" do Porriño "Dardos".
 Cos seus 20 anos, Xoana está inmersa nun proxecto musical que ten coma principal aliada á lingua galega, promocionando o uso desta coa axuda de ritmos coma o pop, o rock, o jazz, o funky e mesmo o reggae. Dardos é o disco co que pretende irromper no mundo da música e utilizar esta coma un medio de denuncia. Está composto por 10 cancións e todas elas xiran arredor de temas actuais que precisan ser escoitados e que mellor que a música para invitar a realizar cambios! A diversidade de cancións e estilos está sempre presente nas distintas composicións, polo que o disco goza de riqueza musical e temática.


“Mártires” é o seu primeiro videoclip e está moi ligado á función reivindicativa do disco, nel realízase unha queixa contra a violencia de xénero. Aquí, a muller ten o papel protagonista e a través das imaxes perséguese trasladar ó espectador o sentimento de angustia e a sensación de apresamento á que están sometidas.
Por outra banda, este disco está orientado a achegarlles ós máis novos a música galega en galego, e que asemade a sintan como algo propio, de xeito semellante ó que Xoana experimentou.
Por un galego que derrube fronteiras e estea libre de prexuízos! A música move o mundo e así se marcan os cambios.

11 decembro 2018

Carta Xeométrica: A lingua galega en viñetas

Carta Xeométrica: A lingua galega en viñetas: Estes dous últimos anos tiveron moito éxito os calendarios publicados poloa Área de Normalización da Universiade de Vigo, o de 2017 da autor...

Día da Ciencia en Galego 2018. Recompilación

 Día da Ciencia en Galego 2018. Recompilación

Unha vez máis moitas grazas a https://cartaxeometrica.blogspot.com/2018/12/dia-da-ciencia-en-galego-2018.html por partillar este material:

 Se celebramos o Día da Ciencia en Galego é porque o goberno prohibiu o galego para a ciencia no ensino. Velaquí que o ensino aínda reponde contra este ataque. Parabéns a todos o que aportáchesdes algunha pinga a esta celebración

10 decembro 2018

Gancho Sanches: "Néboa" e "Estrela"

GANCHO SANCHES é unha banda de psycho-folk formada en Barcelona no outono de 2014. Ao proxecto, inicialmente composto por Brais Sánchez (ex guitarrista de Kertuler) en solitario (guitarra acústica e voz) únense Matías Unruh (ex membro dos Telephones Rouges) á guitarra eléctrica e Iván Olmedo (ex membro de Le Cûl) á batería e coros.
Mantendo algunhas das composicións seminais do proxecto en solitario de Brais, o trío vainas levando cara o seu terreo e atopando o seu son, comezando a escribir tamén en galego. Os seus directos evolucionaron dende a súa estrea no mítico Heliogàbal de Barcelona, en outubro de 2014, incluíndo novos mediostécnicos cos que defender as novas composicións e ideas.

Este novembro acaban de gravar no Bungalow Studio  "Néboa"

 
"Estrela":




https://ganchosanches.bandcamp.com/

High Paw : Fóra do río

High Paw é unha novísima e prometedora viguesa que comezou a súa andaina musical aos 15 anos como letrista e vocalista de distintas bandas. Na actualidade, e tras a súa inmersión definitiva na música xamaicana, é coñecida por colaborar co veterano Nahno Selektah e polas súas actuacións en festivais coma o Dancehall Xplosion Moaña, Sound System Nights ou Ska All Night.


Está coa promo, de momento podes escoitala aquí:
http://www.gzmusica.com/multimedia/vervideo/832/high-paw-fora-do-rio.html


Ezetaerre: 'Pólvora e Tormenta'

 Ezetaerre espremen as uvas da ira en 'Pólvora e Tormenta'

 "Máis de mil tormentas despois, coa pólvora aínda no ar, seguimos tragando po. O mesmo po que erguemos cando organizamos a tempestade, brotando de cada un dos nosos corpos que bateu contra o chan, esvaecéndose entre os dedos dos puños que golpean o ceo." Esta é a presentación que a banda galega Ezetaerre fai do seu novo disco. Os EZR collen inspiración nun episodio histórico dos anos 30 nos Estados Unidos, o Dust Bowl, que deixou ver a desprotección na que quedaban as clases humildes do país ante unha catástrofe ambiental lixeiramente posterior ao Crac do 29 e que para os tres rapeiros galegos garda moitos paralelismos coa situación sociopolítica actual. Temas como As uvas da ira son referencias directas a ese episodio. Así os EZR canalizan o conflito a través das súas letras explícitas que en galego amosan a súa postura combativa de clase e global que abrangue “desde Iowa ata Ferrol, de Beirut a San Andres” e cun recordo ao compromiso social do líder de The Clash Joe Strummer no Letras para Woody Mellor.

 
  Para ver video ide a esta ligazón: https://ezetaerre.com/wordpress/discografia/

 Ezetaerre continúa na liña de compromiso social que amosaron dende a saída da súa primeira maqueta, de nome homónimo, e que deu paso ao LP Aspiraciones Mínimas e Urxentes e o maxi 100. Novas letras, novos ritmos e novas ideas, pero sempre baixo as tres consignas que os caracterizan: dignidade, solidariedade e humildade. O disco sae baixo o selo New Beats, subselo da catalana Kasba Músic -gravado nos estudios Pousada Son, en Ames- conta coas colaboracións de: High Paw, Arnau de Zoo e Martin Plan B. Tamén Rubén Sierra de La Pegatina; os grupos cataláns Ginestá e Akelarre; Salma dende Beirut, Líbano e vellos coñecidos como Samu Acaracán.