08 febreiro 2019

"The Caretaker" de Cinta Adhesiva

CINTA ADHESIVA III 2018: Proxecto literario-musical, que sobre o fío condutor da música de Jesús Andrés Tejada, os textos de Silvia Penas van dotando de significado as melodías, os ritmos, a cadencia. Trátase dunha totalidade orgánica onde texto e música non se acompañan, senón que tratan de fundirse e confundirse. Incluso ás veces o recitado convértese en canción.
 
En 'The Caretaker', Silvia Penas e Jesús Andrés Tejada mesturan palabras, música e imaxes nesta nova entrega.


Podedes gozar do  traballo CINTA ADHESIVA 3 SIVA en:  https://cintaadhesiva.bandcamp.com/album/vol-3. 
O Vol 2 (2016)
1. A vinganza
2. A praia
3. Pampa Boreal
4. Non hai perdón
5. Sen caer
Adicado a CARLOS VEIGA. Ilustración: Andrea Jano. Tino Álvarez: Mestura e master (Pampa Boreal e A Praia)
O VOL 1 contén cinco temas mesturados e masterizados por Tino Álvarez.

VOLBORETEI - PLAN SIBERIA

Gabriel Blanco é o líder da banda PLAN SIBERIA.
“VOLBORETEI", publicado en Outubro de 2017, componse de oito cancións que falan das amizades, da morriña, da terra, e de todos os sentimentos que tiven ao estar fóra da casa e espertaba pensando en Galicia,.. e tamén me deitaba pola noite soñando con ela”



Batería: Xurxo Aboy
Baixo: Anton Torroncho
Guitarra: Pla Vinseiro
Guitarra, voz, coros, compositor música/letra: Gabriel Estrada ( Ou Gabriel Blanco).
Fonte: http://musicaengalego.blogspot.com/2016/10/plan-siberia.html

31 xaneiro 2019

VINTE

Vinte, tamén Vinte na Praza, é unha revista dixital galega (http://vinte.praza.gal/) lanzada o 11 de decembro de 2018. Está dirixida a un consumo totalmente dixital, cunha gran presenza de contidos multimedia.


Nos seus artigos trátanse diversos temas de sociedade, cultura e tendencias e algunhas das súas seccións son Fai o que eu che diga, un consultorio en vídeo de Lucía Aldao, Iria Pinheiro e María Lado ou Vinte en..., reportaxes sobre a vida de personaxes concretas da cultura galega. Edítase dentro da plataforma do xornal Praza Pública, replicando o seu modelo de financiamento mediante achegas regulares de socios e publicidade.

 Por esta revista coñecemos ás Flow do toxo: http://vinte.praza.gal/video/flow-do-toxo

Son rapeiras, feministas e da comarca do Condado. Recíbennos en Pesqueiras (Salvaterra de Miño) para contarnos como se decidiron a montar un grupo para facer música urbana desde o rural honrando as mulleres da aldea.


Flow do toxo from VINTE on Vimeo.

A Xunta sen PuntoGal

Unha vez máis agradecemos á xente de "Carta Xeométrica o seu compartir: https://cartaxeometrica.blogspot.com/2019/01/a-xunta-sen-puntogal.html



Neste vídeo do alumnado do IES Pontepedirña (Santiago) baixo o paraugas da feliz proposta de 21 días co galego e máis defende con bos argumentos un dominio.gal que está moi próximo aos 5000 rexistros.
Claro que un, como profesor, intenta descubrirlle ao alumnado e a quen lle toque,  un dos maiores males do ensino, e da sociedade en xeral: a hipocrisía. Quen fixo divulgación deste audiovisual foi a Secretaría Xeral de Política Lingüística (SXPL), e fixo ben. Tan ben que eu tamén o fixen,  pero fíxeno preguntándome como é posible que unha institución que forma parte do goberno da Xunta, como é a SXPL, ten o santo morro de estar por unha banda gabando o dominio.gal mentres que pola outra xustifica o inxustificable, que 4 anos e medio despois da posta en marcha do dominio, aínda haxa unha chea de organismos oficiais que circulan por outros camiños.
Co engadido de que neste último portal o galego está desaparecido.



BAIUCA

O folk dos millenials?
Segundo Mario Vilariño, Alex Casanova, baixo o nome de Baiuca, é quen de conectar a  xuventude galega con eses ritmos que levamos tantos anos escoitando e que cada vez  semellaban máis alleos ás novas xeracións. No seu primeiro álbum Solpor, os ritmos tradicionais galegos aos que xa estaban acostumados os nosos oídos tiveron unha reconversión, respondendo á pregunta de como soarían aquelas cancións que forman parte do noso folclore se fosen creados na vangarda electrónica, combinando os instrumentos tradicionais con sintetizadores e caixas de ritmos. (...)

Compartimos o videoclip do tema "Olvídame"



E o de "Morriña: 

 
 ''Ninguén sabe de morriña ata que escapa do mar, ninguén sabe de saudade ceiba bágoas por chorar''

DAVIDE SALVADO

Neste momento están preparando un novo espectáculo que estrearán na primavera 2019. Vaise chamar AMARELO ?
Davide Salvado - voz e pandeireta,  Pedro Pascual - acordeón diatónico,  Pablo Dalama - saxo. 
Como adianto o tema "Aire":
Ademais queremos compartir algúns datos da súa discografía:
No 2003 comenzou a súa carreira profesional xunto a Ugia Pedreira (Marful) e o grupo Ecléctica Ensemble. Pouco despois, uniuse como cantante e percusionista á banda do recoñecido gaiteiro Budiño, coa que xirou por escenarios de medio mundo.
A súa versatilidade permitiulle achegarse tamén a xéneros como o cabaret ou o teatro.
Davide colaborou ademais en varios traballos discográficos, como "Galiza" de Kepa Junkera ou o internacionalmente aclamado e nomeado aos Grammy "Sing me Home" de Yo-Yo Ma & Silk Road Ensemble, entre outros.
No 2011, o primeiro traballo en solitario, "Árnica Pura" producido por Eliseo Parra, que esgotou catro edicións.
Tras dous anos de xira, presentou "O Ladrón de Amorodos", un espectáculo a trío xunto o acordeonista Santi Cribeiro (Berrogüetto) e o percusionista e gaiteiro Cristian Silva. Con este espectáculo, Davide foi escollido polo xurado internacional para a sección oficial de WOMEX 2014, a feira de world music máis importante do mundo. Grazas a isto, conseguiu unha grande presenza nos medios especializados internacionais, onde falaron del como unha das grandes descubertas do 2014.
En febreiro de 2015 editouse o disco "Rústica", un proxecto moi especial e efémero xunto a Cristina Pato, Anxo Pintos e Roberto Comesaña, que acadou moi boas críticas.
No 2015 editou o seu novo disco en solitario, LOBOS, producido por Pedro Pascual (Talabarte, Marful), no que Davide se ve arroupado por músicos do tamaño de Santi Cribeiro (arranxista de moitos dos temas), Xavi Lozano (Coetus), Quim Farinha (Berrogüetto), Miguel Hiroshi ou LAR Legido (Sumrrá), entre outros.
LOBOS está feito desde o corazón, é un agradecemento a todas esas pandereteiras e bailadoras maiores, mulleres fortes e anónimas, que ensinaron a Davide a ser o que é.

Seleccionamos o Videoclip do tema "LIULFE" do traballo LOBOS:


 


10 xaneiro 2019

"Camiños" de Pauliña

"Camiños" de Pauliña.
Unha canción contra a violencia de xénero.


 

Pauliña ft. Valtònyc - "Eu vin o mar chorar"

Daquela o mar tiña un sabor amargo, daquela mesturábanse entre bágoas os exilios e as soidades. Daquela foron as guerras, o traballo, a fame ou a propia vontade. Daquela non cesaban os disparos, e os berros estaban a orde do día. Algúns, algunhas subían sen pasaxe, pensando no futuro e sen abrigo. Daquela, dicían “xa virán tempos mellores”, daquela aínda se pasaba fame. O peor de todo é que vou a violar a realidade e afirmar que, daquela non quedou tan pasado, que a néboa que formaron foi tan só pra vestirnos de entroido e facernos crer que dende aquela, a democracia aínda non ten liberdade, e que se aínda fose democracia, existiría a expresión. E agora, excusamos dicíndonos: “eses foron outros tempos”. 

“É unha contraposición entre os exilios do 36 e o acontecido no último ano”. Así presenta Pauliña a súa nova canción Eu vin o mar chorar, videclip incluído, en que colabora o rapeiro mallorquín Valtònyc, exiliado en Bélxica.

 Fonte para seguir lendo: https://www.sermosgaliza.gal/articulo/cultura/eu-vin-mar-chorar-videoclip-paulina-valtonyc/20181220174832074804.html

"Non é ficción" de Pauliña

Paula Chaves, 'Pauliña', a cambadesa asentada en Ourense, cóntanos como está levando a presentación de 'Dexeneración', un traballo que fala moito da súa persoa e que está cheo de ilusión. A banda que a acompaña está conformada por Lolo, Iago, Julián, Paco e Santi. .
 Este video recolle a canción " Non é ficción"

 - Canción gravada durante unha etapa que non é sinxela para todos. Na que o ánimo tense que buscar baixo as pedras e xa non existe a inocencia. Agardo que vos guste.

Paula Chaves, máis coñecida como Pauliña no panorama musical é unhas das voces femininas con máis carácter e personalidade hoxe en día. Pauliña comezou na súa terra natal, Cambados. Encantáballe compoñer, escribir o que sentía e aínda así cos poucos acordes que sabía amarrou a guitarra ao lombo e lanzouse a percorrer locais do seu entorno da bisbarra para expresar ca música o que acontecía na súa vida, provocando ao público sentirse identificado con moitas destas letras.
Moi nova, trocou por impulso esa terriña das Rías Baixas por outra costa diferente, a de Inglaterra concretamente Eastbourne. Alí, como non podía ser doutro xeito a música acompañouna, tamén a tristura, a morriña de abandoar Galiza, a capacidade de buscarse a vida e a nova paisaxe mesturaron nela unha morea de emocións.Cando considerou que a súa experiencia vital en Inglaterra rematara, fixo de novo as maletas e voltou pra Galiza.
 
Ten colaborado nos escenarios con Vituco Neira (Ruxe-Ruxe), Fosi (DeLombaos), ou Zënzar, ou NAO entre outros.
Entrevista no Diario Cultural da Radio Galega:

"Silencio" de Dios Ke Te Crew

DIOS KE TE CREW : SILENCIØ
É un adianto do seu vindeiro disco, que será publicado a vindeira primavera.
Este primeiro single é un alegato contra a “Lei Mordaza” e a favor da liberdade de expresión no que se fala da “nova Santa Inquisición”.

podes enterarte de máis en: http://www.galiciaconfidencial.com/noticia/82040-sokram-dios-ke-crew-hai-autocensura-imponemos-polo-medo-represion



17 decembro 2018

Guía de como saber se un xoguete é para un neno ou unha nena

Recupero imaxe do ano pasado, por se alguén se lía con tanto consumismo do Nadal



VANESSA GLEMSEL: " A metáfora perfecta"

Vanessa Glemsel, artista!!


Fonte: https://glemsels.wordpress.com/

A historia do noso é unha receita de cociña: croquetas caseiras de polo.
Non ligamos coma a manteiga e a fariña diluídas no leite ata que non houbo lume.
Despois, moito despois, de todas as rutineiras e prescritas voltas de culler obtivemos unha fina bechamel sen bolborotos e engadimos aquel polo reseso adubado cunha pouca cebola e unha presiña de pementa negra para darlle chispa. Amasei, amaseite con esa minuciosidade amorosa que lle poño a todos os pratos. Ti batías os ovos cun aquel de home posmoderno case contemporáneo. Afundímonos no pan relado para acabar queimados en dous dedos de aceite a ferver.
Eu seguín amasando con mans expertas os cilindros delicados, mornos, suaves que ti, sentado á mesa, devoraches cada sábado durante anos. Odiabas os sucedáneos e eu aprendín con esforzo a precisión dos aloumiños que a fariña e a manteiga precisaban para se converter nos pequenos artefactos da túa felicidade cotiá.
Alporizácheste a tarde en que por primeira vez a masa apegañouse no fondo da tixola. Fiquei chorando horas, mesmo despois de fregar aquel queimado de cheiro acre e eliminar así a mancha do meu delito.
Todo mudou tras a miña pequena transgresión culinaria.
Nunca máis quixeches croquetas para cea e eu toleaba entre as tarteiras para sorprenderte con menús diferentes cada noite, pero ningún guiso nos fixo xamais tan felices como aquel feixe de pasta modelado.
Un domingo fatídico, casual, atopei unha bolsa de croquetas de polo precociñadas nun andel do frigorífico.

Compoñente de "Dúas gamberras e un micro" : A volta a torniqueta dos recitais poéticos ou cando a literatura sae do libros e asalta a berros os bares .
https://www.facebook.com/duasgamberraseunmicro/
Compoñente de Grupo FDúas poetas, dúas bailarinas e un universo común. Proxecto escénico que mestura danza, voz, música e poesía.

NURIA VIL: "Deséxovos fillas poetas"

Hai quen lle chama ás poetas desta xeración as Neoneotrobadoras eu escollo tomarlle as súas palabras e hoxe comezamos con Nuria Vil: Penélope deixou o nobelo pra saír a navegar



Poeta, filóloga e defensora da palabra falada. Formo parte de varios proxectos que mesturan poesía oral, imaxe, música experimental e danza. “Dúas gamberras e un micro”, “Sésega, “Grupo F”, “Asociación 85C” e “Fluorenscencia programada”.

14 decembro 2018

Oseu derradeiro paso - A serea- Iria Collazo

Vídeo poema
Música : Roberto Oliveira
Voz : Iria Collazo
Realización e animación : Luz Beloso



O seu derradeiro paso-A serea-IRIA COLLAZO from Luz Beloso on Vimeo.

Para saber máis de Iria Collazo:
https://gl.wikipedia.org/wiki/Iria_Collazo

Polos títulos das obras atoparedes máis información e polas súas historias de animación de "A muller lamprea"...
Para saber máis de Luz Beloso:
https://gl.wikipedia.org/wiki/Luz_Beloso ou https://dibujosbeloso.blogspot.com/

Para saber máis de Roberto Oliveira:
http://www.robertoliveira.es/