25 marzo 2014

Faneca Brava



Autor: Manuel Portas. Ed. Xerais

A da prima Concha é, sen dúbida, unha historia singular. Homes singulares na vida, se cadra, hai moitos. Algúns mesmo chegan a ser recoñecidos pola forza desa singularidade. No caso das mulleres –se cadra non, seguro–, o recoñecemento é para moi poucas. A vara de medir non é a mesma. Mais elas están aí, Concha está aí. Só de cando en vez, a vida anónima dalgunha muller coma ela sae á luz e eríxese, grandiosa, na afirmación da súa rebeldía. A familia Pereira, o clan de Concha, alicerzaba a súa identidade na gran mentira da aparencia. Só Fernando foi quen de buscar a verdade da súa curmá. A historia da Faneca Brava non é das que se escriban con pomposas letras maiúsculas, pero é tan real e intrigante que enche ao lector ou lectora do desexo de pescudar toda a verdade sobre esa «ovella negra» dunha familia que a fixo desaparecer da súa existencia.

2 comentarios:

Carlota M.P 1ºBACH-A dixo...

Faneca Brava é, sinceramente, un dos peores libros que lin na miña vida. Baixo un argumento e un eixe temático moi interesante, quédome cunha sensación de ver unha boa idea pero mal desenvolta. O resumo da parte de atrás do libro invítate a ler una historia diferente, que anima ao lector a introducirse na vida da prima Concha. Cando comezas a ler, todo cambia. O que realmente interesa é a prima Concha, pero entre os acontecementos máis importantes da vida desta muller hai demasiados puntos mortos narrados por un personaxe aburrido como é Fernando. Isto provoca aburrimento mentres les e incluso desexar pasar esas partes presentes para poder continuar coa vida de Concha.
A idea do clan familiar paréceme boísima, sobre todo situándose en Galicia e en tempos de Franco, nunha época na que a unidade familiar debía manter un respecto e salientar na vila, como cun muro que impida ver todo o escuro que pasa detrás das súas paredes pero sempre intentando ter una fachada chea de honra. Na miña opinión, é una idea mal traballada. Unha historia lenta e cortada tantas veces que incluso parece que lle meten publicidade.

Non me gusta facer unha crítica tan negativa dun libro, pero “Faneca Brava” é unha novela que non recomendaría, e tampouco me parece un libro que poida ser optativo nun instituto porque creo que o obxectivo principal non o cumpriría: aburriría máis que animar a ler. “Faneca Brava” é, en resumo, unha historia mal contada.

Manuel Paradela 1º BACH-B dixo...

Na miña opinión, a historia é tan real e intrigante que captou toda a miña atención desde a primeira liña, cando di:"En todas as familias hai unha ovella negra", que para min é unha frase moi boa para comezar unha novela.
A obra tamén logrou que empatizara e autoexplorara. O libro gustoume porque penso que está ben traballada e coidadosamente escrita, porén non a converte nunha lectura difícil, senón fluída e rápida a medida que se van desvelando misterios.
Para terminar, o que si que non me gustou da obra é o final, xa que me pareceu moi previsible, e tiña partes aburridas.