Decálogo definitivo para unha navegación en galego
FONTE: https://www.youtube.com/@youtubeiras
Na leira: Video-concerto de Mercedes Peón, Ana Fernández e Mónica de Nut interpretado na súa leira de Oza-Cesuras, en diálogo co espazo natural e inspirándose nas composicións do fotógrafo galego Virxilio Viéitez.
Fillas de Cassandra // II. LISÍSTRATA (varre vasoira)
Mulleres de todas as polis do mundo. Nós, da voz de Lisístrata
ciframos en vós a nosa esperanza. Porque hoxe, coma sempre, se nos
paramos, o mundo para. Se o mundo para, a guerra remata.
Somos distintas das que comezaron/ na nosa pel gardamos o o legado/ alén das bombas soubemos pararnos:/ nin sexo, nin carne, nin putos coidados.
Non asumimos o voso pecado/ facedes a guerra cos ollos pechados/ non recoñecedes nin o propio bando/ A ACRÓPOLE CANTA:
Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non várre-la cociña./
Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña./ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña./ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña.
Nós que coñecemos o cariz da trampa/ sempre deseñada para a vosa lei.
Deixade de impoñernos tódolos vosos coidados/ esta casa en que habitamos non é o hábitat dun rei
e é que unha e outra e outra vez/ escoitando a vosa merda sen saber por que./ Somos as fillas de tódalas que se plantaron e dixeron:
QUE QUE QUE!
Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña (x4)
Varre, varre, varre vasoiriña/ Varre, varre, vasoiriña miña/
A guerra, a guerra, a guerra imos parar/ A guerra, a guerra, a guerra imos parar.
Xa non calaremos máis/ Non, non, non, non!/ Xa non calaremos máis/ Non, non, non, non! Xa non calaremos máis
Non, non, non, non, non, non, non!/ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña (x2)
Varre, varre, varre vasoiriña/ Varre, varre, vasoiriña miña/ A guerra, a guerra, a guerra imos parar
A guerra, a guerra, a guerra imos parar
FONTE: https://www.youtube.com/@fillasdecassandra
Por outro lado, supoño que me sinto especialmente conectada coas mulleres do surrealismo como Leonora Carrington, Remedios Varo, Dorothea Tanning ou Frida Khalo. E, por suposto, na temática está presente o costumismo e denuncia de Castelao e tamén os Beto e Jaime Hernández, que fan cómic alternativo. Durante a carreira e os anos de instituto vinme inspirada polo traballo de varias compañeiras, especialmente Begoña García Alén, Roberta Vázquez e Pepa Prieto Puy.
A tradición e a memoria tanto persoal como colectiva e histórica leitmotivs constantes na súa obra, tanto no eido musical como nalgunhas das túas creacións.