Fillas de Cassandra // ACRÓPOLE

Fillas de Cassandra

As viguesas María Pérez, artisticamente MaríaSoa (1996) e Sara Faro (2001) son Fillas de Cassandra, un proxecto musical que toma coma referencia o mito de Cassandra, muller á que se lle negou á voz, e lembran que elas son porque antes houbo quen loitou, quen deu vida.

 É así como nace Fillas de Cassandra, que agora presenta en directo o seu primeiro disco, "Acrópole", este sábado, 4 de marzo, a partir das 21.00h na Sala Capitol de Santiago de Compostela.

 A voz, as percusións, o piano e os sintetizadores son os fíos cos que o dúo tece as súas composicións, que beben tanto da música e das coplas tradicionais coma da música clásica o do pop, e que agroman dun xeito natural acompañadas dunhas contundentes bases electrónicas.

 

 

 

"Acrópole" é un álbum conceptual no que Fillas de Cassandra viaxa polos textos clásicos para poñer en relación ás personaxes da mitoloxía grega co mundo actual, ao que devolven unha ollada feminista e contemporánea a través da música.  

O traballo, producido por Berto e publicado da man de Tremendo Audiovisual https://tremendoaudiovisual.com/berto , fía a súa narración a través de oito relatos actuais que asocian ás figuras de Antígona, Cassandra, Dafne, Eco, Pandora, Syrinx ou mesmo Lisístrata. No seu directo, no que o dúo contará coas colaboracións especiais de Berto, Mondra e algunha outra sorpresa, Fillas de Cassandra trasladará o relato do álbum ao escenarios. O concerto terá unha fonda carga teatral, no que presentarán unha proposta moi narrativa, ao igual que o seu disco. "Queremos que a Capitol se transforme nunha acrópole", afirma o dúo. 

Máis Info:

 https://tremendoaudiovisual.com/berto

http://culturagalega.gal/noticia.php?id=34830 

https://www.luneda.gal/tremendo/fillas-de-cassandra/

 

  A TODES ES MOZES QUE QUEREDES SABER-FACER,  PARA CONSTRUÍRMOS UN MUNDO MELLOR, SÓ POSÍBEL CUNHA EDUCACIÓN NO FEMINISMO.

DENDE O PENSAMENTO E CORAZÓN. IES J. PRIETO NESPEREIRA.

Fillas de Cassandra // V. AS MOIRAS

 Fillas de Cassandra María SOA (voz, percursión e piano) e Sara Faro (voz e percusión) // V. AS MOIRAS (ft Nadie González, Xiana Teixeiro).

 Letra: 

Sácate, sácate, sácate sácate bru-bru-bruxa (x4) 

Luz do candil, fío nas mans sombras de orballo tecen no serán. Donas da morte e do espertar danzan coa existencia de aquí para alá. Non teñen nome, nin ida(de) cargan co peso dunha eternida(de) se ollas ao ceo na escurida(de) xunto ás estrelas veralas brillar. 

E se na noite ti queres bailar xa están as moiras co seu aquelarre a túa vida van desenfiar acompañadas do seu cantar. Acompañadas do seu, acompañadas do seu: Sácate, sácate, sácate, sácate bru-bru-bruxa.  

Arríncoche o fío cos dentes ou déixocho aquí ben atado temos na man tres claveles e todos están afiados. 

Arríncoche o fío coas unllas e acabo coa sorte do parvo piden revancha as amigas e o meu cora non é tan brando. 

Medimos coas mans cada paso que dás nesta terra, coidado, na herba que abonen teus ósos hei parir flores do campo. 

Diante de nós pasan todos imos curadas de espanto deuses, heroes, bandidos choran igual mesmo pranto. 

Non teñen nome, nin ida(de) cargan co peso dunha eternida(de) se ollas ao ceo na escurida(de) xunto ás estrelas veralas brillar. 

Non temos nome, nin ida(de) cargamos o peso da eternida(de) se ollas ao ceo na escurida(de) xunto ás estrelas verasnos brillar. 

E se na noite ti queres bailar xa están as moiras co seu aquelarre a túa vida van desenfiar acompañadas do seu cantar. Acompañadas do seu cantar, acompa-, acompa-. 

Sácate, sácate, sácate, sácate bru-bru-bruxa. 

 

Mallou - Bos amores (Rosalía de Castro/Fran Pérez "Narf")

 Grupo: Mallou. Canción "Bos amores" musicado por Fran Pérez "Narf"( http://www.galiciantunes.com/bandsandartists/404 no seu traballo a Rosalía de Castro no 2013 "Nas tardes escuras", Libro-CD.

Mallou: son Sabela Rey Bello e Benxamín Vázquez. Este proxecto nace como a consecuencia natural dunha viaxe conxunta e individual de ambos dende músicas lonxanas, dende as linguaxes da música americana de raíz: country, blues e soul ata a música galega.

Mallou achega un repertorio de cancións que forman parte do ideario musical galego con creacións e composicións propias, cunha profunda inspiración na maneira de crear de referentes como Fran Pérez, Narf; sentindo a música como elemento de encontro entre xéneros, estilos e realidades.

Mallou é unha paisaxe sonora, con fortes raíces na tradición, ensambladas con diversas infuenzas musicais, onde se crean alianzas estilísticas e entre xéneros musicais.

Mallou é tamén a homenaxe ao gaiteiro Xoán Bello Mallou, avó de Sabela, de quen toman o nome.

FONTE: https://descubreas.com/gl/profesional/mallou-2/

Letra do poema Rosalía de Castro :

 Bos amores

Cal olido de rosas que sai de antre o ramaxen
nunha mañán de maio, hai amores soaves
que n'inda vir se sinte, nin se ve cando entraren
pola mimosa porta que o corazón lles abre
de seu, cal se abre no agosto
a frol ó orballo da tarde.
E sin romor nin queixa, nin choros, nin cantares,
brandos así e saudosos, cal alentar dos ánxeles,
en nós encarnan puros, corren coa nosa sangre
i os ermos reverdecen do esprito onde moraren.
Busca estes amores..., búscaos,
si tes que chos poida dare;
que éstes son sóio os que duran
nesta vida de pasaxen. 

 

 

LaMontagne & PicoAmperio - Porque No Mundo

 https://lamontagnepicoamperio.com/ga/biografia

Laura Iglesias Vázquez, de nome artístico Laura Lamontagne, nada en Lugo en 1993, é unha actriz, cantautora e poeta galega.

Traxectoria: Estudou na Universidade de Santiago de Compostela o grao en Lingua e literatura inglesas. Toma o seu apelido artístico do cantautor norteamericano Ray LaMontagne. Laura protagoniza, coa súa irmá, o videoclip do tema "Papá borracho" (2017)[1] do grupo Ataque Escampe. No filme A estación violenta (2017) interpreta o personaxe de Daniela e canta e toca coa guitarra a canción "Azulejos", da súa autoría.

Participou no proxecto Novas voces para a lingua da RAG e a USC.[2] Ten un proxecto musical co DJ e produtor compostelán PicoAmperio no que interpretan temas baseados en textos de Martín Codax, Airas Nunes, Rosalía de Castro, Luz Fandiño, Fernando Pessoa e Xela Arias[3] e co que o 16 de maio de 2021 actuaron no Concerto do Día das Letras Galegas, no Auditorio Pazo de Congresos Mar de Vigo.[4]

FONTE: https://gl.wikipedia.org/wiki/Laura_LaMontagne

 

 

Na leira: Video-concerto de Mercedes Peón, Ana Fernández e Mónica de Nut

Na leira: Video-concerto de Mercedes Peón, Ana Fernández e Mónica de Nut  interpretado na súa leira de Oza-Cesuras, en diálogo co espazo natural e inspirándose nas composicións do fotógrafo galego Virxilio Viéitez.

 Esta intervención sonora e audiovisual conta coa colaboración de artistas como Laura Iturralde, iluminadora e escenógrafa, e Peque Varela, videocreadora e directora. Iniciativa de Discotrompo realizada ao abeiro do Fondo de proxectos culturais en lingua galega Xacobeo 2021-2022.

Sés: "Para cando eu morra"

Diante un eco de Sés, sae á luz o  25 de novembro, oitavo traballo discográfico. Será presentado con concertos en Galicia antes de iniciar una xira polo resto de España e Latinoamérica.

Tema: "Para cando eu morra"

 Letra:

  Para cando eu morra non quero palmas nin honras / nin falsas palabras nin flores nin cerimonias

 non quero raposos nin ratas corporativas / que non me queira de morta quen non me quixo de viva 

Para cando eu morra non quero máis que partir/ plena de amor, coa boca chea de rir

quero que me queiras e amarte sen miramentos/ nada máis os dous espidos sen firmas nin sacramentos

Non quero baixarche o sol/ nin tampouco a lúa/ non quero que sexas meu/ nin eu vou ser nunca túa

pero quero amarte sempre/ e bicarte en cada rúa

Porque nesta vida o papel non vale nada/ teña a cor que teña merca froita envelenada

todo o que se compra non mercha contigo á terra/ só o máis pobre dos pobres ao son da prata se aferra

Porque amar non é nin vergoña nin rubor/ porque nesta vida pouco máis hai que o amor

o amigo sincero, ter e que che teñan lei/ e querer só de verdade, que é o único que eu sei

É que amar non é nin vergoña nin rubor/ porque nesta vida pouco máis hai que o amor

porque o que me quede quero bailar e sorrir/ e levarte a ti comigo, sempre que ti queiras vir

Diante un Eco.  Co seu habitual discurso valente, novidoso, contundente e directo, a cantautora fai referencia con este título á concepción cíclica da historia, tristemente avalada pola deriva socio-política dos nosos días, segundo explica ela mesma.

Diante un Eco é tamén unha volta aos inicios, pero desde o oficio e a madurez e, sobre todo, desde unha visión alternativa da sofisticación, horizontal e intercultural. Con este novo traballo, SÉS reafírmase na estética popular da que se considera amante e debedora, sen complexos e sen renunciar á calidade poética que caracteriza a súa música, que viaxa entre ritmos americanos  do norte de do sur, repensados en galego e en feminino.

Como fenómeno underground que basea o seu éxito na seu carisma e a súa forza persoal,  SÉS presenta neste remate do 2022, cando se cumpren 11 años xustos do seu primeiro disco, un traballo máis alegre e fresco que os anteriores e igual de fiel ao seu estilo: unha mestura coas doses exactas de rock and roll, tradición oral galega e certa cadencia de canción de autor latinoamericana con actitude punk, reivindicación e manexo escénico.

Como nos seus traballos anteriores, SÉS é o altofalante certeiro que defende todo aquelo no que sería ideal crer, cuestionando o establecido e facendo un chamamento á unión e á dignidade.

  FONTE: https://21noticias.com/2022/10/ses-lanza-o-seu-novo-disco-diante-un-eco/

Rozalén, Tanxugueiras - A Virxe Do Portovello

 Rozalén, Tanxugueiras - A Virxe Do Portovello

 

 Eu canto para olvidare,  / eu canto para olvidare/ as penas que levo dentro,/ para así non me matare.

A virxe do Portovello/ ten a cara para o mar./ Para ve-los mariñeiros/ cuando veñen de pescar.

Polo mar abaixo vai o meu amor/ Polo mar abaixo vai o meu ben./ 

Polo mar abaixo vai unha barquiña/ moi achegadiña á vía do tren.

A virxe do Portovello/ non deixa mais de chorar.

Chora por aquela xente/ que deixa a vida no mar.

Polo mar abaixo vai o meu amor/ Polo mar abaixo vai o meu ben.

Polo mar abaixo vai unha barquiña/ moi achegadiña á vía do tren. 

 

Fillas de Cassandra // II. LISÍSTRATA (varre vasoira)

 Fillas de Cassandra // II. LISÍSTRATA (varre vasoira) 

 Mulleres de todas as polis do mundo. Nós, da voz de Lisístrata ciframos en vós a nosa esperanza. Porque hoxe, coma sempre, se nos paramos, o mundo para. Se o mundo para, a guerra remata.

 Letra: 

Somos distintas das que comezaron/ na nosa pel gardamos o o legado/ alén das bombas soubemos pararnos:/ nin sexo, nin carne, nin putos coidados.

Non asumimos o voso pecado/ facedes a guerra cos ollos pechados/ non recoñecedes nin o propio bando/ A ACRÓPOLE CANTA:

Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non várre-la cociña./ 

Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña./ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña./ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña.

Nós que coñecemos o cariz da trampa/ sempre deseñada para a vosa lei.

Deixade de impoñernos tódolos vosos coidados/ esta casa en que habitamos non é o hábitat dun rei

e é que unha e outra e outra vez/ escoitando a vosa merda sen saber por que./ Somos as fillas de tódalas que se plantaron e dixeron:

QUE QUE QUE!

Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña (x4)

Varre, varre, varre vasoiriña/ Varre, varre, vasoiriña miña/ 

A guerra, a guerra, a guerra imos parar/ A guerra, a guerra, a guerra imos parar.

Xa non calaremos máis/ Non, non, non, non!/ Xa non calaremos máis/ Non, non, non, non! Xa non calaremos máis

Non, non, non, non, non, non, non!/ Varre vasoira, vasoira miña,/ fai moito tempo que non varres a cociña (x2)

Varre, varre, varre vasoiriña/ Varre, varre, vasoiriña miña/ A guerra, a guerra, a guerra imos parar 

A guerra, a guerra, a guerra imos parar 

  FONTE: https://www.youtube.com/@fillasdecassandra

 

Fillas de Cassandra // I. ANTÍGONA

 Fillas de Cassandra // I. ANTÍGONA

 María Soa e Sara Faro, compoñentes de Fillas de Cassandra

Letra:

Toda a nosa historia está feita con sangue/  Toda a nosa historia está feita con sangue/   Toda, está feita con sangue/   Nin se quera cando nos teñen diante poden vernos/    Nin se quera cando nos teñen diante poden vernos/     Porque nunca fomos ninghén /    Porque nunca fomos ninghén /   Veñen detrás, veñen detrás /    Hoxe as nomeamos pra outorgarlles a paz/  Veñen detrás, veñen detrás /    Hoxe as nomeamos pra outorgarlles a paz/ / Veñen detrás, veñen detrás/     Hoxe as nomeamos pra outorgarlles a paz.
 

Se queres saber máis, podes comezar por esta entrevista:

https://www.nosdiario.gal/articulo/cultura/fillas-cassandra-musica-galega-estase-tocando-fibra-que-estaba-adormecida-pola-epoca-ditatorial/20220905201726151668.html 

Catuxa Salom - MULLERES PIRATAS

 Catuxa Salom - MULLERES PIRATAS

Fusión de ritmos tribais latinoamericanos e folclore galego baixo un envoltorio electrónico

PALABRAS DA AUTORA:  Mulleres Piratas é unha canción que fala das mulleres que huían da sociedade na que vivían buscando a liberadade nos mares. “mulleres que levan a loita na pel”. Confío en que as miñas cancións, a posta en escena, traballar con mulleres músicas, directoras de arte, diseñadoras de vestuario, maquilladoras… son actitudes que sin decir nada, falan por si solas. Creo que a loita está en traballar con mulleres e persoas non binarias.

LETRA:

Mira que veñen as nenas baixando do barco / Mira que levan as magoas por dentro da pel

Son as piratas que esconden as balas no taco / Son as mulleres que levan a loita na pel

Ieeiii somatei / Ieeii somatei

Eran mulleres cansas de ser o que deben / Levaban un peso no lombo que non querían mais

Cando coñecen a vida coñecen o verde/ Vaille dicir ti as mozas que deben voltar

Ieee somatei/ ieee somatei

Aínda cando paseo na ria de Arousa / Podo escoitar as mulleres cantando do mar

Son as piratas que esconden as balas no taco / Son as mulleres que levan a loita na pel

Mulleres piratas / Non queren voltar/ Mulleres piratas/ Non queren casar/ Ieee somatei.../ Mulleres piratas...

MJ Pérez - Agarda no horizonte.

Unha canción orixinal de MJ Pérez inspirada na historia de Pedro e Inês, unha páxina fundamental da historia de Portugal que foi fonte inesgotable de inspiración no mundo das artes ao longo dos séculos ata a actualidade. 

 

Este videoclip forma parte do DOCUMENTAL "Inês, aquilo que nos une", unha peza audiovisual que conta en galego a historia de Inês de Castro. O videoclip foi gravado en Coimbra no verán de 2021, coa colaboración de Pablo Lomba como auxiliar de cámara. Foi gravado en diferentes puntos da cidade e na Quinta das Lágrimas, nos lugares emblemáticos desta historia coma é a árbore e a Fonte das Lágrimas. Conta tamén con imaxes do documental que mostran os túmulos de Pedo e Inês que se atopan no Mosteiro de Alcobaça, así coma animacións feitas a partir de ilustracións orixinais de Laura Romero que fixo para este documental. MJ Pérez canta esta canción e realiza este documental para dar a coñecer a historia de Inês de Castro na Galiza, pois sendo Inês de orixe galego, é unha historia case descoñecida a esta beira do Miño. 

FONTE: https://www.youtube.com/@MJPerez

ANTONIO LUZ - Soidade

ANTONIO LUZ - Soidade, tema pertencente a   “Paraíso das Airas”.

 

 Neste segundo traballo, enteiramente en galego, rende homenaxe "ao rural". 

Un proxecto multidisciplinar , con nove cancións que van desde o máis costumista como “Do Rural”, aos ritmos urbanos con toques de electrónica de “Non me toques o Xe”, na que o  cantautor fai unha defensa exaltada da lingua galega dende a ironía.

E HAME CUSTAR (Blues psicodélico de Germán son). Xela Arias LETRAS GALEGAS 2021

 Un blues psicodélico homenaxe a Xela Arias, letras galegas 2021, de Germán son:

 

 FONTE: https://www.youtube.com/channel/UCbmTXRzjAqo5m37yMZto6zw/featured

A letra principal que ven despois da presentación, está tomada do seu libro, Dario a Diario.

A banda da loba: Darío a diario ( XELA ARIAS. LETRAS GALEGAS 2021)

A banda da loba: Darío a Diario (Homenaxe a Xela Arias.                                                             Letras galegas 2021)

Novo  EP do  seu disco, Hasme oír,  homenaxe a Xela Arias. Recolle un poema no que ela fala da maternidade e que é para o seu fillo Darío

 

 Letra do poema:

DARÍO A DIARIO
Darío a diario.
Invasión que se me convén fantástica.
Invasión sen ocasión.
Invadíuseme a vida de cueiros e biberóns,
de roupiñas pequenas e xoguetes de colores,
de risas, choros,agarimos,agarimos.
Darío a diario.
A túa man ocupa un cuarto da miña xigante,
por iso detesto un pouco tantas palabras.
Todas para ti, ¡son a raíña parlante!,
¡emperatriz de sons guturais en diante!

 

 

 

:

Celso Emilio ferreiro. Poemas musicados de O soño sulagado

 Celso Emilio ferreiro,  O soño sulagado

Mensaxe dende o silenzo
Ti ben sabes, amigo, o gran segredo
dise tempo que pasa e que nos moe
cun rodicio de sombras,
sin mañá e sin onte.

Nas nosas maus de lama nada queda,
todo se nos desfai, todo nos foxe
coma o vento que brúa,
coma a iauga que corre.

Non somos máis que cousas
con diferentes nomes:
camiño, verme, folla,
estrela, arbre, home.

Cousas
que o tempo ha de pór podres.

E mentras tanto
de ningures pra lonxe,
igoal que toupas imos cegamente
furando o longo túnel dunha noite
que endexamais ten fin; sempre furando
sin máis norte que a morte.

Preguntas e preguntas e preguntas,
decote a preguntar. Ninguén responde.

                                            O soño sulagado (1955)

Por Licalaterna

 

Celso Emilio Ferreiro, poemas musicados de Longa noite de pedra III

 Deitado frente ao mar…

Língoa proletaria do meu pobo,
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dame a gana;
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.

Eu fáloa porque sí, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra língoa.

Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruís e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os valeiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.

Eu non podo arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.
E tí vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, dóce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño…

Por Dios ke te crew:

 

Celso Emilio Ferreiro: poemas musicados de Longa noite de pedra II

 

Espranza
Erguerémo-la espranza
sobre ista terra escura
coma quen ergue un facho
nunha noite sin lúa.

Marcharemos cinguidos
polos duros segredos
dunha patria soñada
á que non voltaremos.

Non sabrán o camiño
que pra entón colleremos.
Longos ríos de brétema,
longos mares de tempo.

Tripulantes insomnes,
na libertá creemos.
Viva, viva, decimos
aos que están no desterro
e soñan cun abrente
de bandeiras ao vento.

Adictos da saudade
que levades a luz polos vieiros.
¡Saúde a todos,
compañeiros!

 Por O Neno Elliott:

 Non
Si dixese que sí,
que todo está moi ben,
que o mundo está moi bon,
que cada quén é quén..
.
Conformidá.
Ademiración.
Calar, calar, calar,
e moita precaución.
Si dixese que acaso
as cousas son esí,
porque sí,
veleí,
e non lle demos voltas.
(Si aquíl está enriba
i aquil outro debaixo
é por culpa da vida.
Si algunhos van de porta en porta
cun saco de cinza ás costas
é porque son unhos docas.)

Si dixera que sí…
Entón sería o intre
de falar seriamente
da batalla de froles
nas festas do patrón.
Pero non.

Por STUDIO CLANDESTINO

Por O Cadelo Lunático:

 

Celso Emilio Ferreiro: poemas musicados de Longa noite de pedra I

Celso Emilio Ferreiro

 Longa noita de pedra de Longa noite de pedra (1978)

 O teito é de pedra.
De pedra son os muros
i as tebras.
De pedra o chan
i as reixas.
As portas,
as cadeas,
o aire,
as fenestras,
as olladas,
son de pedra.
Os corazós dos homes
que ao lonxe espreitan,
feitos están
tamén
de pedra.
I eu, morrendo
nesta longa noite
de pedra.

 Por Arredemo:

 Por SANGRE DE MUERDAGO:

 Monólogo do vello traballador de Longa noite de pedra (1978)

Agora tomo o sol. Pero até agora
traballei cincoenta anos sin sosego.
Comín o pan suando día a día
nun labourar arreo.
Gastei o tempo co xornal dos sábados,
pasou a primavera, veu o inverno.
Dinlle ao patrón a frol do meu esforzo
i a miña mocedade. Nada teño.
O patrón está rico á miña conta,
eu, á súa, estou vello.
Ben pensado, o patrón todo mo debe.
Eu non lle debo
nin xiquera iste sol que agora tomo.

Mentras o tomo, espero.

Por Ataque Escampe:

http://www.ataqueescampe.org/p/inicio.html

 

Por Raiba:

 María Soliño de Longa noite de pedra (1978)

 Polos camiños de Cangas
a voz do vento xemía:
ai, que soliña quedache,
María Soliña.
Nos areales de Cangas,
muros de noite se erguían:
ai, que soliña quedache,
María Soliña.
As ondas do mar de Cangas
acedos ecos traguían:
ai, que soliña quedache,
María Soliña.
As gueivotas sobre Cangas
soños de medo tecían:
ai, que soliña quedache,
María Soliña.
Baixo os tellados de Cangas
anda un terror de auga fría:
ai, que soliña quedache,
María Soliña.

 

Cantada por Luar na Lubre:

 

 

Laura LaMontagne & PicoAmperio: Ondas do mar de Vigo

A poeta e cantautora Laura LaMontagne xunto co  produtor e Dj PicoAmperio forman este singular dúo políglota que mestura composicións  medievais galaico-portuguesas, ambiente hip hop e poesía, poñendo especial atención nas obras de Martín Codax, Airas Nunes, Rosalía de Castro ou Fernando Pessoa. A través da electrónica, o hip hop ou o trance indio aplican una intensiva operación cirúrxica ao folklore galego. 

Neste video interpretan   'Ondas do mar de Vigo'  no programa Feeel da betevé (Barcelona TV).

 

 

Descúbreas

 'Descúbreas': o espazo para que as mozas ocupen o lugar que lles corresponde no mundo da música: https://descubreas.com/

Nesta web falamos de música e de artistas, sonidistas, produtoras, profesoras, deseñadoras, managers, axentes, programadoras de eventos, riders… Compartimos a túa paixón.

 Descúbre-as é un programa da Deputación de Pontevedra que busca visibilizar a todas as mulleres que traballan na industria musical: artistas, pero tamén sonidistas, produtoras, representantes ou programadoras. A plataforma permite intercambiar experiencias, compartir coñecementos e buscar sinerxías, a partir da "colaboración, o compañeirismo e a diversión".

FONTE: https://praza.gal/cultura/descubreas-o-espazo-para-que-as-mozas-ocupen-o-lugar-que-lles-corresponde-no-mundo-da-musica